“Ik ben heel dankbaar voor mijn carrière, maar heb ook altijd wel gedacht: het gaat de hele tijd zoveel over mij. Naarmate ik ouder werd vond ik dat een beetje lastig worden. Iets terugdoen voor een ander leek mij een goed idee. Toen de oorlog uitbrak in Oekraïne heb ik een balletgezelschap opgezet voor Oekraïners in Nederland. Het was heel fijn om echt iets voor mijn medemens te kunnen doen. Dat gezelschap bestaat helaas niet meer, maar ik voelde mij hier zó goed door dat ik hiermee door wilde gaan. Min of meer via-via kwam ik bij Nicole Meijer van Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis en na een goed gesprek bracht ik een bezoek aan het Emma Kinderziekenhuis. Daar heb ik voorgelezen en met veel kinderen, ouders en artsen gepraat en toen wist ik het zeker: dit is iets voor mij, dit voelt goed! Ik heb toen ook meteen gezegd dat het Emma een wezenlijke bijdrage van mij kan verwachten en geen ambassadeur die ergens leuk op een foto staat en that’s it. Ik wil echt iets doen en er zijn voor de kinderen.”

Igone had natuurlijk wel van het Emma Kinderziekenhuis gehoord, maar was er nog nooit geweest. Door gebeurtenissen uit haar jeugd schrikt ze niet zo snel van een ziekenhuisbezoek. “Mijn moeder was heel lang heel ziek, dus ik heb tijdens mijn jeugd veel tijd doorgebracht in het ziekenhuis. Dat is natuurlijk niet leuk, maar ik denk dat mensen voelen dat ik comfortabel ben in een ziekenhuis en dat oppikken.” Toen zij het Emma Kinderziekenhuis bezocht, deed dit haar veel. “Met name het voorlezen vond ik heel fijn. Maar ook een praatje maken met de kinderen, even knuffelen of juist om even de ouders te woord staan: kleine gebaren die geen moeite kosten, maar veel kunnen betekenen. Je voelt direct dat je er wat mee bereikt, dat het mensen raakt. Ik vind dat heel fijn om te doen. Als ambassadeur vind ik het heel belangrijk dat je echt iets voor een ander betekent. Eigenlijk zouden we dat allemaal meer moeten doen en zouden we ook wat liever voor elkaar moeten zijn. Daar komt ook bij: als BN’er heb je ook een voorbeeldfunctie en het is heel belangrijk om mensen te inspireren.”

“Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis doet zó veel goeds en moois voor de kinderen en de families. Ik was erg onder de indruk van de familiekamers op de IC Neonatologie, deze zijn echt waanzinnig. Als jouw kind iets overkomt, dan wil je als moeder continu bij jouw kind zijn. En dat het Emma Kinderziekenhuis de faciliteiten daarvoor heeft, is ontzettend mooi en zó goed bedacht. Alles staat in het teken van de kinderen, over alles is nagedacht: van hoe het eruitziet en hoe het voelt tot de fantastische mensen die er werken. Ze hebben allemaal een hele lieve zachte kant, ik voelde dat meteen en dat is gewoon heel belangrijk voor de kinderen.”

Omdat Igone dus zelf ook moeder is – van Hugo en bonusdochter Sammie – geeft dat haar ambassadeurschap absoluut een extra lading. “Elke keer als ik het ziekenhuis bezoek denk ik ook steeds: ik wil heel graag dat mijn kinderen een keer met mij meegaan. Dan kunnen zij ook een keer voorlezen en iets wezenlijks voor een ander doen en inzien dat deze minder leuke kant van het leven ook bestaat. Dat het niet allemaal vanzelfsprekend is om het goed te hebben zoals zij. Gelukkig willen ze dat allebei een keer meemaken. Op die manier kunnen we ook de jongere generatie inspireren. Het doorgeven van iets goeds doen vind ik heel belangrijk. Als moeder, maar ook gewoon als mens.”

“Mijn doel als ambassadeur is om mensen bewust te maken van al het goeds dat Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis doet en dit verhaal te vertellen. Dat is mijns inziens heel waardevol. Er is natuurlijk zoveel ellende in de wereld en heus niet allemaal ver weg. Ook in Nederland bestaat narigheid helaas en ik hoop veel aandacht te kunnen genereren voor de stichting. Daarbij hoop ik ook vooral dat ik er veel van mijzelf in kwijt kan. Aan de kinderen én aan de ouders. Soms is een luisterend oor of een knuffel al genoeg. Het gaat hier om onze eigen kinderen; overal en in elk land zijn de kinderen de toekomst. Dus moeten wij ze koesteren.”