Demi de Jong is na 26 weken zwangerschap geboren in het AMC. Vanwege haar vroeggeboorte had Demi last van ‘opstartproblemen’ maar hier is ze gelukkig helemaal overheen gegroeid. Samen met haar moeder vertelt ze over de moeilijke eerste periode en de fijne en gelukkige tijd die hierop volgde.

“Het voelde alsof ik in mijn broek moest plassen!” Petra kan zich de geboorte van Demi nog heel goed herinneren. Na 24 weken zwangerschap had ze dit rare gevoel. Dit klopte toch niet? “Ik belde met de kraamverzorgster, maar dit was helemaal geen vriendelijke dame. Misschien kwam het omdat het Hemelvaartsdag was, ik weet het niet. Een paar dagen later kreeg ik echt overal pijn, maar ik durfde niet weer te bellen naar die vrouw.” Een vriendin van Petra zei dat ze toch maar moest bellen. Gelukkig kwam er een andere kraamverzorgster langs. Al snel werd het duidelijk: de vliezen van Petra waren gebroken.

In het plaatselijke ziekenhuis aangekomen konden ze niets voor haar doen “Ik was heel bang, maar gelukkig kon ik al snel in het AMC terecht. Hier hadden ze er veel meer verstand van. Ik lag een week in het ziekenhuis toen Demi op een natuurlijke manier werd geboren.” Na de geboorte van Demi voelde Petra zich ineens heel erg volwassen. “Als je zo’n kindje ziet, wordt het echt jouw wereld. Ik kreeg heel veel heftige informatie en vond het een hele toestand.”

Na de geboorte van Demi liepen Petra en haar man tegen veel complicaties aan. Zo vertelt Petra dat Demi heel hard groeide en elke keer nieuw bloed moest krijgen. Daarnaast kwam Demi niet van de beademing af. Als de beademing werd afgebouwd, ging het tot een bepaalde druk goed, maar helemaal van de beademing lukte helaas niet. Uiteindelijk mocht Demi na 13 weken naar huis, wel met zuurstof, want ze had nog steeds heel veel last van benauwdheid. “Gelukkig ben ik helemaal over deze benauwdheid heen gegroeid, net als alle andere kleine probleempjes.”, vertelt Demi. Eenmaal thuis kreeg Demi heel veel bezoek. “Iedereen wilde haar komen bekijken, omdat ze zo klein was. Ik vond het lastig dat die mensen niet besefte hoe vaak Demi ziek was en hoe moeilijk deze periode was. Op 21 augustus kwam Demi thuis en ik denk dat na de Kerst de laatste kraamvisite op bezoek is geweest.”

Voor Petra werd het begin januari allemaal even te veel. “Niks lukte meer, maar ik moest van alles.” Petra kreeg door alle toestanden last van depressieve gedachten. Gelukkig is zij er na een half jaar weer bovenop gekomen.

De jeugd van Demi was eigenlijk heel normaal. Het grappige is dat Demi alles zelfs heel snel kon, zoals tellen en lopen. Doordat Demi zo snel kon lopen, moest ze natuurlijk al snel schoentjes. “Ik had zulke kleine voetjes, namelijk maat 17. De verkoopster geloofde niet dat iemand met zulke kleine voetjes al kon lopen.” Petra weet dit verhaal ook nog heel goed. “Ik ben toen gewoon boos weggelopen hoor, Demi kon echt wel lopen!” Demi is echt een geluksvogel. Ze is nog een aantal keer terug geweest voor controle in het ziekenhuis vanwege haar benauwdheid, maar toen ze 6 jaar was hoefde ze eigenlijk niet meer terug te komen.

Demi heeft nu net haar eindexamens achter de rug. Haar droom is om arts te worden. “Ik ben al heel snel gefascineerd geraakt door het menselijk lichaam. Ik geloof dat een dokter meer ziet dan een ‘ziek persoon’ en zich juist heel goed kan inleven in de patiënt. Met mijn inlevings- en doorzettingsvermogen hoop ik mijn droom waar te kunnen maken!” Ook is Demi nauw betrokken bij het Emma Kinderziekenhuis. “Zieke kinderen verdienen de beste zorg. Ik ben natuurlijk ook veel in het ziekenhuis geweest door mijn vroeggeboorte, daarom denk ik hier extra veel over na. Gezondheid is niet vanzelfsprekend en kinderen moeten dat ook weten.” Met Demi is alles helemaal goed gekomen en die positiviteit wil ze ook graag uitstralen als ambassadeur van de campagne ‘Maak ons nog beter’ van Stichting Steun Emma. Het kan ook goed gaan!