Meerdere keren per jaar komen Marieke en Marijntje koekjes bakken in het Emma Kinderziekenhuis. “We zorgen voor alles: vormpjes, glazuur, sprinkles, chocolade, kaarten om te kleuren en confetti omdat het even feest is. Kinderen mogen zelf het deeg, wat wij hebben gemaakt, versieren en bakken. Vaak doen ouders of broertjes en zusjes ook mee. Het is zo waardevol om dat samenzijn te zien.”
Ze willen kinderen een moment van ontspanning geven, een gevoel van thuis. “Wat is nu huiselijker dan samen iets bakken?” zegt het duo. “Even met iets anders bezig zijn dan ziek zijn. Het maakt écht verschil.”
Tijdens die momenten ontstaan vaak ontroerende herinneringen. Zoals een meisje dat graag mee wilde doen met de activiteit, maar zij moest zich voorbereiden op haar operatie. Daar ontstond iets heel moois aan tafel: “een paar kinderen vroegen waar het meisje van hield en zijn voor haar koekjes gaan versieren, een hele doos vol, zo bijzonder.” Dat raakt je. Kinderen zijn zo puur.
Of een jongetje dat helemaal door het dolle heen was toen hij hoorde dat hij die middag naar huis mocht. “Hij was zo schattig!” Eerst bakte hij gezellig koekjes, en toen hij de koekjes kwam ophalen vertelde zijn begeleider dat hij naar huis mocht. Hij was helemaal enthousiast! “Het was zo’n bijzonder moment, echt een lichtpuntje,” zeiden de twee. “Twee maanden later kreeg ik van een oud-collega een foto. Op het schoolplein stond een verfrommeld papieren-tasje van Dynamite. Hij nam het elke dag mee naar school voor zijn spulletjes. Dat raakte me enorm. Het laat zien dat ons bezoek echt iets had betekend voor hem.”
Ook kinderen die niet bij de bakactiviteit aanwezig kunnen zijn, worden niet vergeten. “Er zijn ook kinderen waarbij het niet lukt om met de activiteit mee te doen,” vertellen Marieke en Marijntje. “Voor hen maken we aparte doosjes met deeg, toppings en vormpjes. Zo kunnen zij vanuit bed zelf koekjes versieren. Alle mensen in het Emma doen zó hun best om het leven iets draaglijker te maken. Wij zijn er echt enorm van onder de indruk.”
