Donate now
October 2026

Onderzoek naar betere operaties bij aangeboren darmafwijkingen

Research

Jaarlijks draagt Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis bij aan de start van vernieuwend wetenschappelijk onderzoek. De Wetenschappelijke Adviesraad (WAR) beoordeelt onderzoeksvoorstellen en selecteert projecten die kunnen bijdragen aan betere kinderzorg. Dit jaar behoort het onderzoek van kinderchirurg Ramon Gorter naar het verbeteren van operaties bij aangeboren afwijkingen van de anus en endeldarm tot de vijf geselecteerde projecten.

Anorectale malformatie

Sommige kinderen worden geboren met een afwijking waarbij de anus of endeldarm niet goed is aangelegd. Deze aandoening wordt een anorectale malformatie (ARM) genoemd. Om de darm goed te laten functioneren, is vaak al op jonge leeftijd een operatie nodig.

Hoewel de operatietechnieken door de jaren heen zijn verbeterd, blijven sommige kinderen langdurig klachten houden. Denk aan verstopping of moeite met het ophouden van ontlasting. Dit kan grote gevolgen hebben voor hun dagelijks leven.

Bij bepaalde vormen van ARM wordt tijdens de operatie weefsel verwijderd dat lange tijd als afwijkend werd beschouwd. Eerder onderzoek in Amsterdam UMC laat echter zien dat dit weefsel mogelijk veel meer lijkt op gezond weefsel dan voorheen werd gedacht.

Behoud van weefsel

Kinderchirurg Ramon Gorter onderzoekt samen met een multidisciplinair team of bepaalde weefselstructuren bij kinderen met ARM behouden kunnen blijven tijdens een operatie.

Met behulp van geavanceerde 3D-scans brengen de onderzoekers de kleinste structuren van het weefsel in beeld, waaronder spieren en zenuwen. Daarnaast onderzoeken ze welke genen in verschillende delen van het weefsel actief zijn en meten ze hoe de betrokken spieren functioneren.

Door deze informatie te combineren, willen de onderzoekers vaststellen of het weefsel dat nu vaak wordt verwijderd daadwerkelijk een belangrijke functie heeft.

Meer kwaliteit van leven

Als blijkt dat bepaalde structuren bijdragen aan een goede werking van de anus en endeldarm, kan dit aanleiding geven om bestaande operatietechnieken verder te onderzoeken en mogelijk aan te passen.

Het uiteindelijke doel is om kinderen niet alleen succesvol te opereren, maar ook hun darmfunctie op de lange termijn te verbeteren. Daarmee kan het onderzoek bijdragen aan minder klachten en een betere kwaliteit van leven voor kinderen die met ARM worden geboren.