Een interview met vader Marc en dochter Sanne: “Als iemand, vooral een arts, zei dat iets misschien niet ging lukken dacht ik, wacht maar.”

Na een zwangerschap van 6 maanden, werd Sanne Veldkamp samen met haar drielingbroer Bart en drielingzus Lotte, geboren. De vroeggeboorte kwam als donderslag bij heldere hemel en werd veroorzaakt door een infectie bij de kleine Bart. Bart overleed anderhalve dag na de geboorte, en ook Lotte heeft het helaas niet gered. Een intens verdrietige periode volgde. Sanne bleef vechten, en is inmiddels uitgegroeid tot een vrolijke, 21-jarige topsporter. We spraken Sanne en haar vader Marc over hoe het nu met Sanne gaat.

‘’Op mijn couveuse stond ‘baby twee’. Omdat ik zo veel eerder geboren werd dan voorspeld was, hadden mijn ouders nog geen naam voor me,’’ vertelt Sanne vrolijk. ‘’Tja, het was een gek bezoek, tijdens de eerste echo’’, vult vader Marc aan. ‘’De verloskundige reageerde al best verbaasd toen ze een tweede kindje zag, maar niet veel later riep ze: ‘Wacht eens even, er is er nog een’. Oeps, daar hadden we niet op gerekend.’’

’Aan het idee van een drieling waren we al snel gewend. Dat de bevalling zich zo plots aandiende, was een donderslag bij heldere hemel. De oorzaak van de vroeggeboorte: Bart had een infectie. Hij overleed al anderhalve dag later’’, vertelt Marc geëmotioneerd. ‘’Net na de begrafenis van Bart kreeg Lotte een plotselinge hartstilstand, waaraan ze helaas overleed. We hadden het idee dat we aan het wachten waren tot ook Sanne zou gaan. Maar zij bleef vechten en opeens mochten we naar een streekziekenhuis omdat het goed ging.’’ Sanne, met haar hand op haar vaders arm: ‘’Ik kwam thuis op de dag dat ik eigenlijk geboren had moeten worden.’’

Marc: ‘’We moesten rekening houden met lichamelijke of geestelijke beperkingen. Maar bij elke scan werd dit minder.’’ Sanne: ‘’Ik had wel klachten, zoals heel erge groeipijn. Ook bleek dat mijn lichaam bepaalde hormonen en eiwitten niet kon aanmaken, waardoor ik snel moe was. En ik moet overal bewust over nadenken. Waar een ‘gewoon’ persoon een bal vangt uit reflex, of snel over een muurtje springt, voer ik elke beweging juist heel bewust uit. Heb ik een nieuw schema voor mijn krachttraining, dan doe ik eerst een oefenrondje. Dat gaat helemaal mis. Ik ben dan echt aan het prutsen.’’ Tegen Marc: ‘’Ben je daar wel eens bij geweest? Moet je doen, is echt heel erg grappig.’’

Sanne: ‘’Ik heb desondanks de lat altijd hoog gelegd. Ik wil laten zien: ik kan wat anderen ook kunnen. Als iemand, vooral een arts, zei dat iets misschien niet ging lukken dacht ik, wacht maar, het woord opgeven ken ik niet.’’ Marc: ‘’Sanne maakt overal een wedstrijd van. Mijn gevoel zegt dat het feit dat ze is blijven leven, met vechtlust te maken heeft. Vanaf dat zij naar buiten kwam is zij gaan vechten.’’ Lachend: ‘’En je moet de beste zijn. Als je niet wint, dan ben je chagrijnig joh.’’

Na jaren hockeyen, kwam Sanne in aanraking met squash, waar ze enorm talent voor bleek te hebben. Ze mocht na twee jaar al naar het EK. Sanne: ‘’Jij en mama deden het al en ik vond het verschrikkelijk. Maar na overleg met mijn vriendinnen besloot ik het toch eens te proberen. Ik dacht: goh, dit is eigenlijk toch best leuk, tja, dan wil ik ook wel goed worden ook!’’ Inmiddels traint Sanne twee keer per dag, maar de weg naar de top ging niet zonder slag of stoot: ‘’Ik moest oefeningen doen om mijn pezen sterker te maken, bijvoorbeeld door tegen een muur te hurken. Dit deed zo veel pijn, dat ik ervan huilde.’’ Dan beschuldigend naar vader kijkend: ‘’En jij deed dan mee, en jij deed dan ook alsof het pijn deed. Maar het deed voor jou helemaal geen pijn! Toch bedankt hoor, pap’’, knipoogt ze.

Marc: ‘‘Veel ziekenhuizen kunnen nog wat leren van de werkwijze in het AMC. Humberto Tan had ooit iemand aan tafel wiens kind ook te vroeg geboren was. We werden geraakt door dit verhaal en wilden iets doen.’’ Sanne: ‘’Ik wil laten zien dat ik, ondanks dat ik te vroeg geboren ben, toch kan bereiken wat ik heb bereikt. Naast een positieve instelling, had ik ook een inspiratiebron nodig: dat was rolstoeltennisster Robin Ammerlaan. Als ambassadeur van de ‘Maak ons nog beter’ campagne van Steun Emma hoop ik ook een inspiratiebron te kunnen zijn.’’

Om de allerbeste zorg te kunnen bieden aan te vroeg geboren baby’s zoals Sanne, werken we aan een vernieuwde afdeling IC Neonatologie waar ouders kunnen blijven slapen en kunnen meehelpen in de zorg van hun kind.  Lees hier meer over de nieuwe IC Neonatologie.